(Ширу шакар)

Як олмаи дукафон

Тожиклару ўзбекон.

Тожикону ўзбеклар

Илдиз отган аз некон.

Онҳоро Ҳақ ҳамғоя

Яратган чун ҳамсоя.

Марзу буми Ватанни

Бирга карданд ҳимоя.

Раҳмон нури - пурзиё,

Пок туйғули Мирзиё,

Ҳам шавкатли, ҳам тожли,

Ҳар ду кўзга тўтиё.

Тарози қўш палласи,

Аз як оҳанг алласи.

Як рубоб қўшторидан

Садо диҳад ялласи.

Як хел ду халқ босган из,

Қўшаболу қўшмағиз.

Дар забонаш ҳар доим

«Ману шумо», «сизу биз».

Аз як дарё сув нўшанд,

Бир хил тоқи мепўшанд.

Аз пистони яхшилик

Дўстлик сутин межўшанд.

Мусаввираш бир наққош,

Яке чашму бири қош.

Иккала халқ якхела,

Аз дегашон сузар ош.

Мангуберди жовидон,

Ба ўзбекон шараф-шон.

Темурмаликро дерлар

Қаҳрамони тожикон.

Икки халқ дўстий дорад.

Бизга дўстлик бахт орад.

Фавжи тилло икки халқ

Бошларига меборад.

Йўқ ин дўстий қиёси

Дар дунё нест баҳоси.

Жомию Навоийдай,

Чунки ҳастдир даҳоси

Икки миллат ин ду халқ,

Намудида йўқдир фарқ.

Буданд, ҳастанд, бўларлар,

Шарқ бекию тожи Шарқ.

Омон бўлсин, амон бод,

Қувноқ яшаб, зиста шод.

Дўсту қардош, бародар

Бўлсин ду халқ умрбод.

Эй дарё, дилдаги доғларимни юв

Бориб қолди ёшим бир жойга бугун,

Аланга ўрнида бир уюм кукун,

Дунёдан ловуллаб кетмоғим учун,

Жисмимга олов бер, шижоат бергин,

Эй, Қуёш, юракка ҳарорат бергин.

Ўйларим чалкашган кезларим бўлди,

Қум билан гоҳида изларим тўлди,

Ҳасадгўй заҳридан юзларим сўлди,

Ғассолга келтириб, ўзинг тиниқ сув,

Эй, дарё, дилдаги доғларимни юв.

Покиза туйғулар бўлмасин қувғин,

Хаёлим гоҳида бўлганди тўзғин,

Эй сабо, бемаъни хаёлни қувгин.

Қудрат бер, ҳамиша мададкор бўлгин,

Мавжинг бер, гар кетсам, шиддатли тўлқин.

Гоҳ гирдоб, довуллар этди саргардон,

Нобакор, ножинслар отдилар хандон,

Жосусдай изимдан пойлади чандон,

Тоғдайин чидам бер, залворли тоғим,

Нолимай, дунёни тарк этар чоғим.

Агарчи яшнади тақир ерларим,

Беҳуда оқмади гарчи терларим,

Тилларда янгради гарчанд шеърларим,

Лек чала қолмасин сўнгги ғазалим,

Фурсат бер, Аллоҳим, кетар маҳалим.

Сайфуллахон Қорихонов,

Мафтун Жўра мукофоти соҳиби.