Биз билан боғланинг:

   

Бизга қӯшилинглар

ХАБАРЛАР

НАСР

Муаллиф: Super user Категория: НАСР
Чоп этилган 15 Июл 2016 Кӯришлар: 1066
Печат

 

hayitttt  Воқеий ҳикоя

Ҳайит арафаси эди ўшанда. Бутун қишлоқ аҳли рўза ҳайитига катта тараддуд билан тайёрланаётган кезлар эди. Кўчалар супурилиб, уйлар оқланиб, дераза-ромларга бўёқ суркаларди. Биз ўқийдиган мактаб талабалари ҳам ҳайитни кутардик…

Шундай кунларнинг бирида синф раҳбаримиз бир қизни етаклаб келиб, бизга таништирди:

- Жамила ўқишини шаҳардаги мактабдан кўчириб келди. Бундан кейин сизлар билан бир синфда ўқийди. Аҳил-иноқ бўлиб кетасизлар, деган умиддаман. Синф раҳбари шундай дея чиқиб кетди. Ўқитувчи математиканинг аллақандай мисол-масалаларини тушунтириш билан банду  ҳамманинг хаёли эса, янги қизда эди. «Чиройли экан», «Шаҳардан келиб нима зарил эди? Ўзи битиришимизга бир йилгина қолган бўлса», «Ақлли қизга ўхшаяпти», «Сочларининг узунлигинии…»

Янги қиз то дарс тугаб қўнғироқ чалингунга қадар ҳам ўзи аста бориб ўтириб олган - энг орқадаги партадан бошини кўтармади. Сўнг жимгина сумкасини елкасига илди-ю, чиқди-кетди. Қизларга гап топилди.

- Вой-вой, жа осмон-ку! Шаҳарлик бўлсанг ўзингга, ойимтилла!

 - Қизлар, ўзидан кўрсин, биттанг ҳам дугона бўлмаларинг! Яккамохов бўлиб юрсин бир… Қизлар янги синфдошларининг чиройига ич-ичидан ҳасадлари келиб, ғийбатни маромига етказаётган бир вақтда, янги қизга «эга»лар ҳам чиқиб улгурганди.

-Хуллас, гап бундоқ. Жамилага биттанг ҳам кўз тикмаларинг, у аканг қарағайники бўлади!

- Нима-а? Бекорларнинг бештасини айтибсан! Сен аввал қўшни синфдаги қизингни эплаб ол!

- Нима қиласанлар талашиб! Жамилани ҳаммангдан аввал мен кўз остимга олиб бўлганман. Овора бўласанлар!

- Ҳоо-ов мишиқи…

Янги қизни деб, биринчи кунданоқ йигитларнинг жиққамушт бўлиши қизларга ёқмади. Ўзларича «рақиба»ларининг адабини бериб қўйиш йўлини излай бошлашганди…

Жамила бошқа қизларга ўхшамасди. Дарсларда энг фаол ўқувчи бўлар эди-ю, дарсдан ташқари деярли гапирмас, на бировга қўшилар, на ўзига ёзилган саноқсиз ишқий номаларга жавоб қайтарарди. Бу одамови қиз ҳамма учун сирли эди, нимасидир, мунгли кўзларими, аҳён-аҳёнда кўриниб қолажак сирли табассумими, ўзига тортаверарди…

Янги қиз ҳаммани қўрқитиб юборди. Нима бўлди-ю, ўзини ташлаб юборди. Қизларнинг эсхонаси чиқиб кетди, у келган кундан буён талашиб, жиққамушт бўлиб юрган синфдош йигитлар нима қиларини билмай шошиб қолишди, фақат бир бурчакда доим хаёл суриб, деразадан ташқарига термулиб ўтирадиган Шавкатгина қизни даст кўтариб эшик томонга югурди…

Янги қиз тез-тез ҳушидан кетиб қолар, чиройи ҳам аввалгидек эмас, юзлари сўлғинлашиб, кўзларидаги мунг тобора ортиб борарди.

Энди унга аталган ишқий номалар ҳам кўринмас, қизлар ҳам аввалгидек унга ичлари куймай қўйганди. Энди унга яқинлашишга йигитларнинг ҳам юраклари бетламасди. Янги қиз камгап эди. Янги қиз одамови эди.

Янги қизнинг одамлардан кўнгли қолган эди…

Жамила мактабга келмай қўйди. Ҳаммадан ҳам Шавкатнинг ичига ўт тушди.

- Бугун ҳеч қайсинг кетиб қолмаларинг! Жамиланикига борамиз!

- Қўйсанг-чи, эрта-индин келиб қолар… Қолаверса, қаерда туришини ҳам билмасак.

- Мен биламан!

- Ҳо-оо! Вой, Шавкат писмиқ-еей, ҳали кузатиб ҳам қўйгандирлар-а? Бай-баай!

- Ишларинг бўлмасин!

Шавкат биларди. Жамила қишлоқнинг энг чеккасидаги бир ёлғиз кампирнинг уйида туради. Уни неча марта ортидан пойлаб борган ахир…

 …Жамила ўзини кўриш учун келган йигит-қизларни кўриб йиғлаб юборди. Унинг ранги докадек оқариб кетган, озиб-тўзиб кетганидан мунгли кўзлари киртайиб, узундан-узун сочлари оппоқ чойшаб узра ёйилиб, тўзғиб ётарди…

Жамиланинг бувиси болаларни айланиб-ўргилиб кутиб олди. «Илоҳим, оқибатларинг йўқолмасин»,- деб узундан-узоқ дуо ўқиди.

Янги қиз билан хайрлашиб, тезроқ соғайиб кетишини тилаб дарвозадан чиқишар экан, келишни истамай, мажбуран келганларнинг ҳам кўнгиллари аллақандай ёришиб бораётган эди…

Йўқ, янги қиз келмади. Эртасига ҳам, индинига ҳам келмади. Унинг энг орқадаги партаси бўм-бўш турди. Орадан бир ҳафта ўтгач, синф раҳбарининг болаларни синфга тўплаб айтган шум хабари ҳаммасидан ошиб тушди.

- Янги синфдошингиз оғир касалликдан қазо қилибди. Бориб, бувисидан кўнгил сўраб келсангиз яхши бўларди, ҳар ҳолда…

Болаларни ҳеч ким мажбурламади, борамиз, деб қўлларидан тортмади. Ўша, қишлоқнинг энг чеккасидаги кўримсизгина уйга қалблари аламдан бўзлаб боришди. Ўғли ва келинининг вафотидан сўнг юраги туғма хасталик билан дунёга келган яккаю ёлғиз набирасини қарамоғига олган кампир дарвозадан кириб келган болаларнинг елкасидан қучиб айтиб-айтиб йиғлади. Йиғлаган ҳам, йиғламаган ҳам йиғлади…

Ўқув йили тугашига саноқли кунлар қолган, бироқ кўнгилларга на битирув оқшоми, на сўнгги қўнғироқ сиғарди. Энг орқадаги партага қарашга ҳеч кимнинг юраги бетламас, фақатгина хаёлпараст, камгап, одамови Шавкатгина ўша партага бошини қўйиб, ўтириб олганча унсиз ёш тўкарди.

Янги қиз ҳеч кимга ўхшамасди. Бошқача, бошқача эди у…

 

Сора Акрамова,

Қўрғонтепа шаҳри.

КАЛЕНДАР

« Октябр 2020 »
Дш Сш Чш Пш Жм Шб Яб
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

МАҚОЛАЛАР

Насрдаги туйғулар

 

МУАЛЛИМА

Яқинда сизни учратиб қолдим. Ўқувчиларингиз орасида ёшариб кетгандайсиз. Сизни кўрдим-у болалигим ёдимга тушди. Дарсни:

-Болажонларим, деб бошлардингиз. Ўйинқароқ  эдик, сизни кўпинча койитиб қўйсак-да, кенг феъл, меҳрибон нигоҳ билан бизга сабоқ беришни давом эттирардингиз. Мулойим овозингиз ҳали-ҳануз қалбимда акс-адо бериб турибди. Биринчи ўқитувчимга, деб олиб борган даста гулларим  кўз ўнгимда.

Кейин йиллар ўтди. Сўнгги қўнғироқнинг жарангдор садоси юрагимизга жо бўлди. Беғубор болалик, ўсмирлик даври ортда қолди. Сиз каби устозлар дуоси билан мустақил ҳаётга дадил қадамлар қўйдик, муаллима.

Мана кеча сизни учратиб қолдим.  Ширинтой болажонларингиз атрофингизда парвона.

...Мен шу лаҳза ўз болалигим билан учрашгандай бўлдим.

 

ШАМОЛ ВА МУСИЧА

Шамолнинг қаҳри – қаттиқ. Бунча ҳам қаттиқ эсмасанг, деб ёлборарди мусича, ахир инимни бузиб, полапонларимни…

Мусичанинг илтижолари зое кетди. У бузилган уяси атрофида бир-икки айланди-да, ерга қўнди. Ўлиб ётган полапонларига боқаркан, яна гир айланди. Шамол ҳамон қутурар, хас-чўпларни турли томонларга  учирарди.

Орадан вақт ўтиб, мусича яна жўжа очди. Шамол эсарди. Энди мусича унга парво қилмайди – шамолдан панада полапонларига меҳр билан емиш улашади. Шамол қанча ғазаб отига минмасин, мусича хотиржам болаларига андармон бўлади. Тоза ҳаводан тўйиб-тўйиб нафас оларкан, мусича: -Бир вақтлар сизлардай полапонларим, акаларинг бор эди, бу шамол…- деб қўяди ғу-ғулаб. Ва панароқда ин қурганидан хурсанд бўлади. 

 

Раҳмат БЕК.

Мулойимхунук

 

"Ҳақиқати Ленинобод" газетасида ишлаб юрган пайтларим. Усмонжон Тожибоев (жойлари жаннатдан бўлсин) газетанинг бош муҳаррири эдилар. Фақат тожикча эмас, ўзбекча ибораларни ҳам кўп билардилар ва усталик билан, айни жойида ишлатардилар. Масалан, гап уқмас, тебса-тебранмас ходимларнинг айтилган ишни вақтида бажармасликларидан авзойилари бузилганда: "Ўзбеклар яхши отга бир қамчи, дейишади, келинглар, ўртоқлар, яхши от бўлайлик", -

Муфассал...

СТАТИСТИКА

Сайтга кирганлар
1
Мақолалар
872
Мақолаларни кӯрганлар сони
885309

ӮҚУВЧИЛАР СОНИ

3522643
Бугун
Кеча
Шу ҳафта
Ӯтган ҳафта
Шу ой
Ӯтган ой
Ҳаммаси
3050
2675
26644
3465263
87847
97897
3522643

Сизнинг IPнгиз: 18.207.102.38
Бугун: 25-10-2020 19:12:38

ҲАМКОРЛАР

 

 

   

2015