ҒАФУР ҒУЛОМ: - «Ассалому алайкум, муҳтарам биродарим ва муаззам шоир Лоҳутий!»

Ўзбекистон Халқ шоири Ғафур Ғулом тожик шоир ва адибларини ўзига жуда яқин тутарди. У, айниқса, Мирзо Турсунзода, Сотим Улуғзода, Муҳаммаджон Раҳимий, Боқий Раҳимзода, Жалол Икромий, Раҳим Жалил ва бошқалар билан жуда қалин дўст эди. Айний ва Лоҳутийни ўзига устоз, деб биларди. Тожик-форс тилини яхши билганлигидан  Рўдакий, Саъдий, Ҳофиз Шерозий, Жомий, Бедил асарларини ўзбек тилига ўгириб, нуктадон форсшунос, деган ном олган эди. 

Қўли гул уста – педагог

Қўлида ҳунари бор кишини мевали дарахтга ўхшатиш мумкин. Дарахт ўзининг мўл-кўл ҳосили, ҳузурбахш сояси-ла одамларни баҳраманд этганидек, ҳунарманд ҳам ўз ижод маҳсули билан элу юртга манфаат келтиради. Шу боисдан ҳам, ҳунармандлар барча давру замонларда эъзозда бўлганлар, халқ ҳурматини қозонганлар. Мамлакатимизда миллий ҳунармандчилик ривожига ҳар қачонгидан-да кўпроқ эътибор қаратилаётган бугунги кунда ўзининг самарали меҳнати ҳамда