Боғлар - жаннатмакон, мевалари - бол, тонг чоғи булбуллар завқ билан сайрар...

ЯХШИЛИК ҚИЛ, КЕЛСА ҚЎЛИНГДАН

Яхшилик қил, келса қўлингдан,

Яхшиликдан яхши нима бор?

Одамларга қилсанг яхшилик,

Икки дунё бўлмагайсан хор.

Ғунча қулоғига шивирлар шамол...

Мафтуни Жаҳон (Маҳмадсаид Йўлдошев) гарчи шеърият оламига кеч кириб келган бўлса-да, ижоди бошқа «кечки»ларга нисбатан анчайин пухта-пишиқ. У кишининг ёзганлари кўпроқ панд-насиҳат характерига эга. Бироқ барча қаламкашларда бўлгани каби асосий мавзу Ватан ва ғояси Ватанни севиш, унга содиқ фарзанддай хизмат қилиш. Шунингдек, шоир ижодидан чин муҳаббат, ишқ мавзуси ҳам кенг ўрин олган.