Ҳеч кимнинг боласи ногирон бўлмасин…

Умр Аллоҳ таоло бизга инъом этган энг олий неъматдир. Инсон ўзи учун муносиб кўрилган бошқа сон-саноқсиз неъматларга ҳам умри давомида эришади. Шундай экан, тирикликнинг қадрига етмоқ, ҳаётни севиб яшамоқ, умрнинг ҳар бир лаҳзасини Яратганга шукрона айтиб ўтказмоқ нақадар хуш. Бироқ орамизда турмушнинг адоқсиз ва арзимас икир-чикирлари важидан ношукрлик кўчасига кириб қолганлар ҳам топилади. Қалби ҳеч нарсадан таскин топмайдиган бундай

Улуғ тоғлар залвори…

Дунёда яхши инсонлар кам, деган фикрга қўшила олмайман. Чунки мен билган, таниган яхши одамларнинг фазилатларини санасам, адоғи кўринмай қолади. Бугун қайсидир буюк даҳо, олим ёки машҳур бир кимса ҳақида ёзмоқчи эмасман, аксинча, оддий, камтарин бир инсон, бутун умрини эзгуликка, фидокорликка бағишлаган, 19 ёшида отадан етим қолиб, рўзғорнинг оғир юкини бўйнига олган, жондан азиз сингилларига отасизликни билдирмай,