Камтарин ва талабчан устоз

Ёшлик йилларидан табиб бўлишни, эл-юрт саломатлиги йўлида ҳалол хизмат қилишни кўнглига тугиб қўйган Мавжуда Исоева Хатлон вилоятидаги Колхозобод (Ж. Балхий) ноҳиясида ўрта мактабни битиргач, Абу Али ибн Сино номидаги Тожикистон Давлат тиббиёт институти (университети)га ўқишга кирди.

Олий мактабни муваффақиятли тугатгач, Конибодом шаҳрига дерматолог (тери касалликларини даволовчи врач) сифатида ишга юборилди.

Ободу кўркам Деваштич

Деваштич ноҳияси (илгариги Ғончи) таъсис этилганига тўқсон йил бўлди. Бу йилларда ноҳия бир неча марта тугатилиб, яна қайтадан ташкил этилди. Охирги марта 1965 йили такроран ноҳия мақомини олди ва мана эллик йилдан кўпроқ Тожикистон харитасида Ғончи, яъни Деваштич ўз ўрнига эга. Ўша йилларда ноҳия раҳбарлигини зиммага олган фидойи инсонлар бу гўзал маскан иқтисодий иқтидорини ён-атрофдаги ноҳиялар даражасига яқинлаштириш