ГАЛЕРИЯ - МАОРИФ

Зулайҳо БОНУ

ТОЖИКИСТОН

Ватан десам,

Кўз ўнгимда бўлар намоён,

Қишлоқдаги мен соғинган уй.

Ватан десам,

Қалбимдагин этади баён,

Юракни титратган мумтоз куй.

Қадарга тош отолмасман...

(Устоз Саййид Неъматуллоҳ Иброҳимнинг сўнгги ғазалига шарҳ)

Борлиқни тун сукунати чулғаган. Шаҳарда, айниқса, касалхонада, тунда ҳам сокинлик бўлмаса-да, ҳар қалай, сершовқин кундузга қараганда, анча тинч. Шоир чуқур ўйга толганча шифтга қараб ётаркан, бутун умрини кўз олдидан ўтказди. "Кўпинча инсон ўзини барча ишларга қодир яратиқ санайди. Аммо ўзлигини англаган сари Яратганнинг наздида қанчалар ожизлигини тушуниб етади ва ўзининг тақдир аталмиш азалий битикка ризоликдан ўзга чораси