ПУШТАЛАР

Пушталар - бу менинг тупроқ йўлларим,

Пушталар ичида ўйнадим кўпроқ.

Пушталар - отаю онам қабридир,

Намозгоҳим менинг  бу чанг, бу тупроқ.

Дилим увоқларин ташимоқда, кўр,

«Яна баҳор қайтармикан, сен қайтмасанг…»

Опажон, менинг меҳрибоним, мунисгинам. Яна кўм-кўк, яшилликларга бурканиб баҳор келди, сиз севган баҳор. Шу кунларда сизни жуда-жуда соғиндим. Ҳамиша меҳр билан айтган донишмандона сўзларингизни соғиниб, энтикиб, қўмсайман. Отажонимни, эллик саккиз ёшида ҳаётдан жуда эрта кетган гўзал онажонимнинг ўлими етмасмиди? Мунглиғ фарёдлар-ла  яқинларимга, жиянларимга назар ташлайман.